Kültür · Festival
Montreux Jazz kimsenin beklemediği bir finalle kendini ödüllendirdi
İki saatlik konser, planlanmamış bir bis ve gitmeyi reddeden bir salon: Festivalin son gecesi şimdiden efsaneye dönüştü.
Seyircinin gecenin planlandığı gibi bitmeyeceğini anladığı an, sabahın 1.47'siydi. Göl kıyısındaki sahnede müzisyenler çoktan selam vermişti. Teknisyenler kabloları topluyordu. Ve sonra, hiçbir duyuru olmadan ışıklar yeniden yandı.
Orada bulunan 4 200 seyircinin ardından yaşadıklarını kimse resmî programa yazmamıştı. Yirmi iki dakikalık bir bis, üç sürpriz konuk ve festivalin on dokuz yıldır duymadığı bir cover.
Herkesin elinden kaçan bir gece
«Çok kesin, saniyesine kadar planlanmış bir programımız vardı», diye itiraf ediyor ertesi sabah hâlâ şaşkın olan bir organizasyon üyesi. «23.10'a kadar sürdü. Sonrasında salon iktidarı ele aldı.»
Tribünlerde telefonlar ceplerde kaldı. Birçok müdavimin altını çizdiği nadir, neredeyse anakronik bir ayrıntı: «Parçalar arasında tuhaf bir sessizlik vardı. Artık duyulmayan türden bir sessizlik.»
Bundan sonrası için ne değişiyor
Yönetim içeride böyle bir gecenin üretilemeyeceğini biliyor. Anlatılır, yeniden satılır, çeker. Bir sonraki edisyon için ilk rezervasyon rakamları kırk sekiz saatte %34 sıçradı.
Geriye festivalin koridorlarında herkesin sorduğu bir soru kalıyor: Gelecek yıl bunu nasıl daha iyi yaparız? Yanıt şimdilik bir omuz silkme ve bir gülümsemeden ibaret.
